October 20, 2012 – Διαδικτυακή Πύλη υγείας Πεύκης

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ”ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ”

θάλασσα - πηγή ζωής
Είναι η όμορφη σύζυγος του ήλιου, που παίρνει το χρώμα από τη λάμψη του, συμπληρώνει με τη δυναμική της παρουσία το θεραπευτικό ζευγάρι της φύσης.

Στην αρχαία Eλλάδα, ο Iπποκράτης ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε με τις θεραπευτικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού. Ήδη όμως από την εποχή του Ηρόδοτου αναφέρεται η χρήση της θαλασσοθεραπείας στην αντιμετώπιση ορισμένων παθήσεων. Στους μετέπειτα χρόνους, το πρώτο κέντρο θαλασσοθεραπείας εντοπίζεται στη Γαλλία γύρω στα τέλη του 1800.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΠΟΛΥΜΙΚΡΟΘΥΛΑΚΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

Heart-made-of-hands-on-a-woman
Το σύνδρομο των πολυμικροθυλακικών ωοθηκών,η εμφάνιση δηλαδή πολλαπλών θυλακίων μικρού μεγέθους (3-7mm) στις ωοθήκες, συνοδευόμενου από κλινικές και ορμονικές διαταραχές,είναι η πιο συχνή ανωμαλία της λειτουργίας των ωοθηκών και η πιο συχνή ενδοκρινοπάθεια στις γυναίκες.

Το σύνδρομο καλείται πολυκυστικές ωοθήκες (PCO: polycystic ovaries) μία άστοχη ονομασία με δυσμενείς επιπτώσεις. Άστοχη επειδή είναι παραπλανητική,διότι δεν πρόκειται περί κύστεων,αλλά περί θυλακίων που δεν ωρίμασαν.Οι δυσμενείς επιπτώσεις συνίστανται στην ανησυχία και το άγχος που προκαλεί στις ασθενείς,συνήθως νέα άτομα με τους γονείς τους,η ανακοίνωση της πάθησης,διότι γνωρίζουν ότι κύστεις σ’ένα όργανο μπορεί να εγκυμονούν κινδύνους, πολύ δε περισσότερο όταν είναι πολλαπλές.

Διακρίνουμε συνήθως δύο μορφές του συνδρόμου:

1. Την κλασική μορφή στην οποία όλα τα χαρακτηριστικά και ορμονικά στοιχεία του συνδρόμου υπάρχουν,είναι μόνιμα και συνοδεύονται από την επίσης χαρακτηριστική υπερηχογραφική εικόνα των ωοθηκών και

2. Τις ενδιάμεσες ή ηπιότερες μορφές στις οποίες η συμπτωματολογία δεν είναι πλήρης ή οι κλινικές εκδηλώσεις είναι αβληχρές, δεν υπάρχουν όλα τα ορμονολογικά χαρακτηριστικά, ούτε η υπερηχογραφική εικόνα των ωοθηκών είναι μόνιμη.

ΝΕΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ & ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΔΗΡΟΠΕΝΙΑΣ

kolatsio-paidi
ΣΤΑ ΝΕΟΓΝΑ & ΜΙΚΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΠΑΙΔΙΑ (μέχρι 3 ετών)

Η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία Διατροφής (American Academy of Pediatrics Committee on Nutrition) επικαιροποίησε τις από το 1999 οδηγίες σχετικά με τη διάγνωση και την πρόληψη της σιδηροπενίας, αλλά και της σιδηροπενικής αναιμίας, σε νεογνά (ηλικία <12 μηνών) και παιδιά (ηλικία 12 – 35 μηνών). Τα σημαντικότερα σημεία των νέων οδηγιών είναι τα παρακάτω:

Νεογνά: όσα θηλάζουν θα πρέπει να λαμβάνουν συμπληρωματικά σίδηρο (1 mg/kg/ημέρα) από την ηλικία των 4 μηνών μέχρι την έναρξη πρόσληψής του με τις τροφές. Σκευάσματα με περιεκτικότητα σιδήρου έως 12 mg/L είναι καλώς ανεκτά από τα νεογνά, χωρίς να προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές. Η προωρότητα,το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο και ο αποκλειστικός θηλασμός μετά την ηλικία των 4 μηνών είναι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης σιδηροπενίας, καθώς και σιδηροπενικής αναιμίας. Η λήψη σιδήρου με τις άλλες τροφές,εκτός του μητρικού γάλακτος, είναι επαρκής στις ομάδες άνω των 4 μηνών. Γενικά screening έλεγχος για αναιμία πρέπει να γίνεται στην ηλικία του 1 έτους. Όσα νεογνά έχουν επίπεδα αιμοσφαιρίνης 10-11 g/dl τους χορηγείται σίδηρος, ενώ όσα έχουν αιμοσφαιρίνη <10 g/dl χρειάζονται περαιτέρω έλεγχο.

ΟΞΥ ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ & ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

cardiac-tamponade
Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι μια ταχεία εκδήλωση νέκρωσης του μυοκαρδίου ,αποτέλεσμα επίμονης και μεγάλης ελάττωσης της ροής του αίματος σ΄ένα τμήμα του , η οποία προκαλείται λόγω θρόμβωσης που δημιουργείται σε προυπάρχουσα αθηρωματική πλάκα των στεφανιαίων αγγείων.

Παράγοντες κινδύνου

– Δυσλιπιδιαιμία (αυξημένα τριγλυκερίδια, αυξημένη LDL, ελαττωμένη HDL).
– Σακχαρώδης Διαβήτης.

– Οικογενειακό ιστορικό εμφάνισης στεφανιαίας νόσου σε ηλικία κάτω των 55 ετών.
– Παχυσαρκία.
– Άγχος.
– Κάπνισμα.
– Καθιστική ζωή.

ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

b17
Χρειάζεται; Σε ποιες περιπτώσεις και πότε;

Ο όρος επικοινωνία αναφέρεται σε όλες τις μορφές που εμπλέκονται στη διαδικασία του στέλνω/λαμβάνω μηνύματα: γλώσσα, χειρονομίες, γλώσσα του σώματος (εκφράσεις του προσώπου, τόνος της φωνής κτλ), μέχρι και ο τρόπος ντυσίματος.

ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ & ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ

prostate_cancer
Τι είναι ο προστάτης;

Ο προστάτης είναι ένας αδένας που έχει μέγεθος και μορφολογία σαν ένα κάστανο, ο οποίος βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει την ουρήθρα. Η ουρήθρα είναι ο σωλήνας που μεταφέρει τα ούρα από την ουροδόχο κύστη προς τα έξω.

Ο ρόλος του προστάτη επιγραμματικά είναι να παρέχει ένα μέρος του υγρού που είναι απαραίτητο για την εκσπερμάτωση. Το υγρό αυτό βοηθά στη μεταφορά και τη διατήρηση του σπέρματος και ονομάζεται προστατικό υγρό.

ΙΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΝΕΙΛΟΥ

ios-neilou1
Ο ιός του Δυτικού Νείλου είναι ένας RNA ιός, ανήκει στο γένος των Flavivirus της οικογενείας Flaviviridae και ενδημεί στις εύκρατες και τροπικές περιοχές του πλανήτη.

Πρώτη φορά απομονώθηκε το 1937 στο Δυτικό Νείλο, στην Ουγκάντα. Πρίν από το 1994, λοιμώξεις από τον ιό αυτό ήταν σποραδικές και ο ιός εθεωρείτο από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ως ιός χαμηλής επικινδυνότητας για τον άνθρωπο. Στη συνέχεια όμως, το 1994 ενέσκυψε επιδημία στην Αλγερία όπου καταγράφηκαν πολλές περιπτώσεις εγκεφαλίτιδας εξαιτίας του ιού. Το 1996 ξέσπασε επιδημία στη Ρουμανία, με πολλά κρούσματα και ιδιαίτερη αύξηση των περιπτώσεων προσβολής του κεντρικού νευρικού συστήματος. Το 1999 ο ιός του Νείλου εξαπλώθηκε στο Δυτικό Ημισφαίριο, με εμφάνιση κρουσμάτων στη Νέα Υόρκη, τον Καναδά, την Καραϊβική, τη Λατινική Αμερική και στη συνέχεια εμφανίστηκε στην Ευρώπη. Τα τελευταία δύο χρόνια έκανε την εμφάνισή του και στην Ελλάδα.